Goed om hier te zijn

Isabel stapte uit de schaduw van het huis. Ze was op sokken, een paar sportschoenen in de hand, haar blauwe pet hield ze boven haar ogen.

‘Goedemiddag, mademoiselle,’ zei ik. Ik zat gehurkt bij het muurtje naast het zwembad en legde de troffel terug in de zwarte emmer met de laatste specieresten. Het zweet kringelde over mijn rug en voorhoofd. ‘Zo slaapkop,’ zei ik, en ik liep naar de ligstoel in de schaduw van de grote steeneik. ‘Lekker geslapen?’ Isabel knikte, nog steeds wat slaperig.

Goed om hier te zijn begint in Italië, tijdens de zomervakantie. Een mooie jonge vrouw gaat hardlopen, maar komt niet terug. Net als de andere verhalen in deze bundel gaat dit openingsverhaal over mensen die hun plek in de zon proberen te vinden, maar aan de schaduwzijde terechtkomen. ‘Hier en nu’ blijkt voor de meeste vertellers – zoekende twintigers, getrouwde dertigers met kinderen, verlaten veertigers en vijftigers met ouders die zelf weer kinderen worden – minder bestendig dan gehoopt: niets blijft, alles verandert. De vraag is steeds weer: hoe goed is het om hier te zijn?

Philip bij Tegenlicht

Uit de pers

‘In een paar pennenstreken zijn deze verhalen over tijd, seks en hevig leven, vaardig en scherp neergezet. Eigenlijk schreef Huff een filosofische studie in verhaalvorm. (…) Dat veelkantige samenspel van verhalen stemt tot herkauwen en heroverwegen.’ – Thomas de Veen, NRC Handelsblad

‘Wat ik mooi vind aan Huffs schrijfstijl is dat hij risico’s durft te nemen, dan weer lyrisch is, en dan weer realistisch. (…) Ik vind drie verhalen uitzonderlijk mooi: het eerste verhaal, ‘Een soort van troost’, waarin bijna terloops fataliteit zijn intrede doet, ‘Herfst in Panema’, over een wrang liefdestripje naar Parijs, en ‘Zij’, het slotverhaal, dat zich laat lezen als een ode aan een voorbije liefde, ongebreideld fysiek, naïef en woedend tegelijkertijd.’ – Marja Pruis, De Groene Amsterdammer

‘Met Goed om hier te zijn bewijst Philip Huff dat hij een van de beste Nederlandse schrijvers van zijn generatie is.’ – HDC Media

‘Ontregelende korte verhalen waarin de wanhoop én het noodlot toeslaan. Philip Huff schreef met Goed om hier te zijn een bundel die je bijblijft. Als discipel van Nescio en Martin Bril toont hij een voorkeur voor korte staccatozinnetjes en voor kale, uitgeklede zinnen. Die neiging leeft hij ten volle uit in de bundel Goed om hier te zijn. (…) Huff is sterk in doseren. In vrijwel elk verhaal stopt hij details die later een onthutsende betekenis krijgen. Ook als portretteur toont Huff zijn onmiskenbare talent, in een mum van tijd heeft hij een situatie haarfijn in de gaten.’ – De Morgen

‘Een beklemmende bundel die je niet zomaar weglegt.’ – Metro