PHILIP HUFF

BOEK VAN
DE DODEN

 

Boek van de doden

De muziek in de zitkamer is veranderd: iets met meer beat erin en een Auto-Tune-zanglijn van een hoge stem die de dagen van de week opzegt. Victoria heeft me nog steeds niet opgemerkt. Ik pak een glas water in de open keuken om de bittere smaak in mijn mond weg te spoelen. Een meisje met een brede mond en grote tanden staat met Sarah te praten. Ik neem een laatste, lange slok. De smaak in mijn mond is niet weg. De pijn in mijn bovenarm wordt al wel minder.

Ik loop langs de ijskast. Op de deur hangen foto’s en handgedrukte babykaartjes op geschept papier en uitnodigingen voor huwelijken. ‘De heer en mevrouw van Braam hebben het genoegen…’ en ‘Ja! Een meisje!’ Een zwart kaartje met in witte letters erop gedrukt: ‘Dit is het.’ En een datum.

Felix Post, nog net geen dertig, dwaalt de week voor kerst door Amsterdam. Het meisje dat hij wil is met een ander. Zijn werk stagneert. Hij ontloopt zijn zus, die net een tweede kind heeft gekregen. Met drank en drugs probeert hij de sluimerende wanhoop te dempen. Tot hij, in het diepst van de nacht, de crisis die zijn leven is onder ogen moet komen.

Philip bij Boeken

Philip was bij Boeken. Met Wim Brands. Kijk het gesprek hier terug:

 

Philip bij Lezen.tv

Philip ging met Peter Gielissen in gesprek over Boek van de doden. Hieronder een teaser:

Philip bij Opium TV

Philip was bij Cornald Maas te gast in Opium Live. Ze spraken over Boek van doden en hoofdpersoon Felix Post.

Coververhaal NRC Next

Philip sprak voor NRC Next met Thomas de Veen over Boek van de doden.

Philip bij Nooit meer slapen

Philip was te gast bij Pieter van der Wielen in het VPRO-programma Nooit meer slapen.

Uit de pers

De Avonden, maar dan in het nu.’ – ****, Thomas de Veen, NRC Next

‘Beklemmend en gitzwart.’ – Arjen Fortuin, ****, NRC Handelsblad

‘Een aanrader.’ – Frederick Vandromme, **** en keuze van het jaar, HUMO

‘Scherp geobserveerd: bijna Houellebecqiaans.’ – Dirk Leyman, ****, De Morgen

‘De roman steekt compositorisch en stilistisch knap in elkaar. […] Boek van de doden maakt de weg vrij van een personage dat zich wil bevrijden van zijn angsten, maar ook voor een schrijver die zich steeds meer laat gelden als de stem van een generatie.’ – ****, Dagblad de Limburger

‘Philip Huff presenteert zich per boek als een slechtere schrijver. Het is tijd dat hij even een time-out neemt.’ – Arie Storm, Het Parool, *

‘Denk aan De avonden, The Catcher in the Rye, Bright Lights Big City.’ – Roel Smeets, ****, Recensieweb

‘Met Boek van de doden heeft Philip Huff een roman geschreven over wat het betekent om volwassen te worden in de eenentwintigste eeuw.’ – De Leeswolf

Boek van de doden is voor het grootste deel geschreven in een stijl die David Foster Wallace karakteriseerde als “catatonic realism“. Volstrekt blanco registreert de verteller wat er in zijn blikveld komt, van het schuimkraagje op zijn cappuccino tot de dreadlocks van een tegemoetkomende fietser. Als schrijver moet je zo’n stijl kunnen dragen, en dat kan Huff. Dat de lezer af en toe snakt naar ordening, zingeving, verklaring, of wat licht desnoods, is zijn/haar probleem.’ – Marja Pruis, De Groene Amsterdammer

‘Huff toont zich een meester in het karakteriseren van de hedendaagse generatie, hun taal, hun gewoonten, hun kleding.’ – Sonja de Jong, HDC Media

‘Huff schrijft zinnen die dagen blijven hangen. Het is [hem] gelukt van hoofdpersoon Felix Post een mens te maken en dat is misschien wel het grootste compliment dat je een schrijver kunt maken.’ – Merel Dado, Brabants Dagblad

‘De teleurstelling van 2014.HP/De Tijd

‘Een gitzwarte roman in een sombere sfeer, representatief voor het levensgevoel van zijn generatie’ – Cobra.be

‘Je moet lef hebben om een boek te schrijven dat qua thematiek doet denken aan klassiekers als De avonden en Gimmick!’ – 8Weekly

‘Kaler en natuurgetrouwer krijg je het niet: somberte zonder opsmuk.’ – de Volkskrant

‘De Reve van deze tijd. Geweldig boek.’ – Driessen Draait Door

‘Het wringt, dit boek. En houdt je in de greep.’ – Onno Blom, TROS Nieuwsshow

Lees hier de volledige recensies uit NRC Handelsblad, de HUMO, De Groene Amsterdammer en De Gooi en Eemlander.